Podróżujecie z dzieciakami. my podróżujemy. Nawet można powiedzieć że sporo podróżujemy. Jak większość z Was wie że do moich rodziców, czy teściowej mamy około 100km. Średnio dwa razy w miesiącu ich odwiedzamy. Często sama z nimi jeżdżę. Tak, tak sama z dwójką maluchów. Antoś od małego lubił jeździć autem, nawet jak jechaliśmy 200km to przesypiał całą drogę. Z Jankiem to już inna dłuższa historiadopóki jeździł w foteliku niemowlęcym krzyczał całą drogę (całe 100km) , zabawianie nie pomagało. A jazda po mieście to była cisza od świateł do świateł, jak tylko stanęliśmy to śpiew się zaczynał. Później się uspokoił. Do czego zmierzam, a no do tego że nawet jak mi płakał przez całą drogę to siedział w foteliku, w żadnym wypadku nie wyjęłam dziecka z fotelika w czasie jazdy. Jak było ciężko to robiliśmy przystanek na stacji czy innym zajeździe żeby mały się uspokoił choć trochę. Dzieci są przyzwyczajone do tego że jeździ się w foteliku, nie protestują jak je zapinam. A ja mam pewność że są bezpieczniejsze. Zresztą zawsze starałam się jeździć wtedy kiedy wypadała dżemka, w godzinach około południowych bądź wieczornych Sama jestem osobą która nie potrafi siedzieć w samochodzie bez zapiętych pasów. Nawet mąż .teraz zapina za każdym razem jak wsiadamy choć wcześniej tego nie robił. Choć nie wiem czy to moja siła persfazji czy może dwa mandaty które dostał jakiś czas temu za brak pasów.
Jakiś tydzień temu słyszałm w wiadomościach jak rodzice byli nie trzeźwi a jedno z dzieci z braku miejsca (rodzice zabrali znajomych) siedziało w bagażniku!!! Sześcioletnia dziewczynak była przewożona w bagażniku. Nie jestem w stanie sobie tego wyobrazić. Przecież to dziecko w razie jakiego kolwiek wypadku komunikacyjnego nie miało żadnych szans. Nic go nie chroniło. Tym bardziej że rodzice byli nie trzeźwi i gdyby nie reakcja patrolu policji który zauważył że ktoś jest w bagażniku nie wiadomo jakby się sprawa zakończyła. Być może to oni uratowali jej życie. Osoba która wsiada z akierownicę pod wpływem alkoholu jest dla mnie osobą nie odpowiedzialną i nie dojrzałą do tego by mieć prawo jazdy.
Kilka dni temu byliśmy na pogrzebie męża rówieśnika, znanego spotowca i olimpijczyka który miał wypadek komunikacyjny. Udeżył samochodem w drzewo. Zmarł na stole operacyjnym. W domu została żona i dwoje dzieci. Wydażenie to po raz kolejny dało mi do myślenia na temat podróżowania. Jak wiadomo to że posadzimy dziecko w fotelku to nie wszystko. Ważne jest to żebysmy jechali rozważnie. Dostosowali prędkość auta do panujących warunków atmosferycznych i pamiętali o tym że jedziemy właśnie z dziećmi. Z naszymi dziećmi, nie chcemy żeby się im coś stało. Chwila nieuwagi i może dojść do tragedii. Choć wiem że nie mamy wpływu na innych kierowców na drodze to zróbmy wszystko co możliwe z naszej strony żeby zmniejszyć ryzyko wypadku. Kiedy widzę w lusterku auto które bezmyślnie mija wszystkich po koleji nie zważając na ryzyko wypadku to zawsze co nieco zwalniam, żeby sobie pojechało jak najszybciej z daleka odemnie i moich dzieci.
Dbajmy o bezpieczeństwo nasze i naszych dzieci.









































